وقتی نوآوری پایدار و کارخانه بچینگ بتن را در یک نفس می شنوید، اولین فکر شما ممکن است شک و تردید باشد. مال من بود برای سالها، این صنعت پایداری را با افزونههای گران قیمت یا پرزهای بازاریابی یکی میدانست. اما با گذراندن دو دهه در سایتهایی از خاورمیانه تا آسیای جنوب شرقی، دیدم که گفتگو از این موضوع که آیا این امکان وجود دارد به چگونگی انجام آن تغییر میکند – گاهی با موفقیت، گاهی اوقات نه. سوال در مورد سیمم فقط به مشخصات ماشین آلات آنها مربوط نمی شود. این موضوع این است که آیا رویکرد آنها واقعاً استفاده از منابع را در یک پروژه زنده بازتعریف می کند، یا اینکه این مورد دیگری از شستشوی سبز در فولاد است.
وزن واقعی پایداری در تولید بتن
بیایید سر و صدا را قطع کنیم. پایداری در بچینگ فقط مربوط به پنل های خورشیدی روی سقف نیست. این در مورد چیزهای دانه ای است: سنسورهای رطوبت کل که در واقع برای کاهش واریانس آب کار می کنند، دوام واقعی آسترهای میکسر که نیازی به تعویض هر شش ماه ندارند، و منطق کنترلی که زمان چرخه دسته ای را بدون افزایش مصرف سوخت به حداقل می رساند. من پروژه ای را در ویتنام به یاد می آورم که در آن سیستم محرک کارآمد انرژی در کارخانه رقیب نمی توانست نوسانات شبکه محلی را کنترل کند و منجر به خرابی بیشتر و استفاده از دیزل ژنراتور شد - منفی خالص. بنابراین هنگام ارزیابی سیمم، به دنبال این حقایق عملیاتی هستم، نه ادعاهای بروشور.
تمرکز آنها بر بچینگ پلانت بتن طراحی برای کاهش ضایعات مواد یک نقطه شروع ملموس است. بسیاری از گیاهان ادعا می کنند که دسته بندی دقیقی دارند، اما اثبات آن در انبوه مازاد در پایان روز است. در بازدید از یک سایت ساخت و ساز سد با استفاده از راهاندازی Simem، مدیر سایت به سیستم بازخورد سلول بار کل مجموعه آنها اشاره کرد. این فناوری انقلابی نبود، اما کالیبراسیون و ادغام آن قوی به نظر میرسید، و در مقایسه با کارخانه قدیمیتری که در آن کار میکردند، 1.5 تا 2 درصد کمتر ضایعات سیمان در هر دسته را نشان میداد. این برای هر بار زیاد نیست، اما بیش از 500 متر مکعب در روز است؟ این صرفه جویی در مواد و هزینه واقعی است که بستر پایداری عملی است.
این به سیستم های بازیافت آب مرتبط است. تقریباً هر سازنده بزرگ اکنون آنها را ارائه می دهد. اما بار تعمیر و نگهداری اغلب به این معنی است که آنها خاموش هستند. طراحی سیستم آب حلقه بسته سیمم، با توجه به آنچه من مشاهده کردم، سعی می کند فرآیند تمیز کردن فیلتر را ساده کند. این کامل نیست - هیچ سیستمی نیست - اما دسترسی به اجزای کلیدی نشان می دهد که آنها به شکایات خدمه تعمیر و نگهداری گوش داده اند. این نوعی نوآوری است که اغلب نادیده گرفته می شود: طراحی برای مکانیک، نه فقط مهندس.
مصرف انرژی: متریک خاموش
سوخت و برق و سوخت، قاتلان بیصدا بودجه و کربن هستند. نوآوری در اینجا اغلب افزایشی است. حرکت سیمم به سمت موتورهای الکتریکی با راندمان بالاتر (مطابق با استانداردهای IE3/IE4) و درایوهای فرکانس متغیر (VFD) روی نوار نقاله ها و میکسرها اکنون استاندارد صنعتی برای برندهای درجه یک است. متمایز کننده؟ نحوه استفاده سیستم کنترل کارخانه از آنها. من گیاهانی را با تمام سختافزار کارآمد دیدهام که هنوز نوار نقالهها را برای بارهای جزئی با شیب کامل اجرا میکنند. منطق نرم افزار Simem برای سرعت های نوار نقاله حالت سازگار با محیط زیست بر اساس اندازه دسته هوشمند است، اما اثربخشی آن کاملاً به نحوه استفاده اپراتور از آن بستگی دارد. در یک سایت، نادیده گرفته شد. از سوی دیگر، جایی که هزینه های انرژی به شدت نظارت می شد، حدود 8 درصد از مصرف مستقیم انرژی نیروگاه را کاهش داد. فناوری صرفه جویی را امکان پذیر می کند، اما فرهنگ سایت آن را دیکته می کند.
سپس گرما وجود دارد. در آب و هوای سرد، گرمایش مصالح و آب یک مخزن انرژی عظیم است. ادغام بازیافت حرارتی سیمم از سیستم های هیدرولیک میکسر برای پیش گرم کردن آب یک ترفند ساده است. این یک مفهوم جدید در مهندسی صنایع نیست، اما استفاده از آن به طور قابل اعتماد در محیط گرد و غبار و لرزان یک کارخانه بچینگ چالش است. یک پیمانکار در روسیه گزارش داد که این سیستم به مدت دو فصل به خوبی کار می کرد قبل از اینکه گرفتگی مبدل حرارتی مشکل ساز شود. درس؟ ویژگی های پایدار باید بیش از حد برای شرایط سخت مهندسی شوند، در غیر این صورت به سردردهای نگهداری ناپایدار تبدیل می شوند.
زنجیره تامین و ردپای تولید
اینجاست که داستان گسترده تر می شود. پایداری یک کارخانه فقط عملکرد آن در محل نیست. در نحوه و مکان ساخت آن تعبیه شده است. به همین دلیل است که نگاه کردن به شیوه های خود سازنده اهمیت دارد. در نظر بگیرید Taian Yueshou Mixing Equipment Co.,Ltd. (می توانید آنها را در https://www.taysmix.com) که از دهه 1990 وارد بازی شده است. با بیش از 1200 پرسنل و امکاناتی به مساحت 110000 متر مربع، مقیاس آنها امکان ادغام عمودی را فراهم می کند. آنها سازه های فولادی، تیغه های میکسر و کابینت های کنترلی خود را تولید می کنند. از یک لنز پایداری، کنترل زنجیره تامین باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه ای برای قطعات می شود و در تئوری، کنترل کیفیت قطعات با دوام بیشتر را بهبود می بخشد.
چند سال پیش از تأسیسات آنها در تایان، شاندونگ بازدید کردم. جنبه قابل توجه اتوماسیون نبود، بلکه طبقه بندی قطعات و منطقه بازیافت فولاد در 90000 متر مربع از زمین بود. برش ها و ضایعات به طور سیستماتیک برای ذوب مجدد جمع آوری شد. این یک تمرین ابتدایی و تقریباً قدیمی بود، اما عملیاتی و مقیاسپذیر بود. این به طور مستقیم بر ردپای چرخه حیات تأثیر می گذارد بچینگ پلانت بتن می سازند. گیاهی که به جای 15 سال، 25 سال دوام می آورد، با قطعاتی که واقعاً قابل بازیافت هستند، یک برد بزرگ برای پایداری است، حتی اگر یک بیانیه مطبوعاتی پر زرق و برق نداشته باشد.
با این حال، مقیاس یک جنبه منفی دارد. هزینه کربن حمل یک کارخانه کامل از چین به مثلا آمریکای جنوبی قابل توجه است. برخی از مشتریان اروپایی اکنون درخواست محاسبات ردپای کربن در تدارکات تحویل را دارند. این امر تولیدکنندگانی مانند Simem و شرکای آنها را برای بهینهسازی بستهبندی، استفاده از طرحهای کوتاهتر برای حمل کانتینر و حتی در نظر گرفتن مونتاژ منطقهای تحت فشار قرار میدهد. این یک معمای پیچیده است که در آن سبزترین محل تولید ممکن است با کمترین ردپای تحویل مطابقت نداشته باشد.
موردی در مورد: معضل استفاده مجدد از آب
اجازه دهید در شکست خاصی که شاهد آن بودم شیرجه بزنم - این از هر موفقیتی آموزنده تر است. یک تولیدکننده بزرگ مخلوط آماده در اندونزی در یک کارخانه بچینگ با کیفیت بالا سرمایه گذاری کرد که دبی آب صفر را تبلیغ می کرد. این سیستم برای بازیافت تمام آب خروجی و رواناب آب طوفان طراحی شده است. از نظر فنی کار کرد. اما محتوای سیلت آب بازیافتی، علیرغم فیلتر شدن، به تدریج زمان گیرش و مقاومت اولیه بتن را تغییر داد. برای کار سازه ای دقیق، این غیر قابل قبول بود. آنها در نهایت از آب بازیافتی فقط برای کاربردهای غیر حیاتی استفاده کردند و مجبور شدند با آب شیرین مکمل شوند و هدف اصلی سیستم را تضعیف کنند.
این تجربه مرا در مورد هرگونه ادعای مطلق محتاط می کند. هنگام بحث در مورد مدیریت آب سیمم، اکنون نه فقط در مورد میزان بازیافت، بلکه در مورد دادههایی در مورد اینکه چگونه کیفیت آب بازیافتی بر طراحیهای مختلف مخلوط تأثیر میگذارد میپرسم (مثلاً M25 در مقابل M40). نوآوری واقعی سیستمی است که نه تنها بازیافت می کند، بلکه به طور فعال کیفیت آب را به یک استاندارد ثابت مناسب برای بتن با عیار بالا تصفیه و تنظیم می کند. من هنوز این را به طور کامل از هیچ سازنده ای ندیده ام. این مرز بعدی است
بنابراین، آیا این نوآوری پایدار است؟
با قضاوت بر روی جزئیات عملی، رویکرد سیمم به بچینگ پلانت بتن نشان می دهد که قصد روشنی برای حرکت فراتر از شستشوی سبز دارد. انتخاب های مهندسی آنها در دسته بندی دقیق، منطق انرژی و طراحی سیستم نشان دهنده آگاهی از هزینه های عملیاتی و زیست محیطی در زمین است. همکاری با تولیدکنندگان معتبری مانند Taian Yueshou، وزن تولیدی را برای ایجاد دوام و اجرای شیوههای تولید مسئولانه فراهم میکند، که اگر پنهان باشد، بخشی از معادله پایداری است.
اما نوآوری مستلزم یک جهش است. در اینجا، من تکامل بیشتری را می بینم. نوآوری واقعی ممکن است به تنهایی Simem نباشد، بلکه نحوه استفاده از سیستمهای آنها توسط پیمانکاران آیندهنگر است. این کارخانه ابزارها را فراهم می کند - موتورهای کارآمد، کنترل های هوشمند، حلقه های بازیافت. نتیجه پایداری توسط نظم و انضباط اپراتور، سخت کوشی تیم تعمیر و نگهداری و تمایل پروژه برای اندازه گیری آنچه فراتر از قیمت اولیه مهم است ایجاد می شود.
در نهایت، پایدارترین کارخانه ای است که بتن ثابت و با کیفیت بالا را با حداقل ضایعات و انرژی در طول عمر بسیار طولانی تولید کند. طراحی های سیمم مطمئناً با این هدف هماهنگ است. نامیدن آن یک انقلاب پایدار قطعی ممکن است طولانی باشد، اما این یک گام جدی و شایسته در این مسیر است - که در این صنعت سنگین، اغلب پیشرفت واقعی به نظر می رسد. اثبات، مثل همیشه، در داده های عملکرد جمع آوری شده از سایت های پنج یا ده سال بعد خواهد بود، نه در مشخصات بازاریابی امروز.
